Episode 8 — Yerevan

Սեղմեք նարնջագույն կոճակը լսելու համար

Press orange button to listen

Нажмите оранжевую кнопку для прослушивания

 

ՏԵՔՍՏԸ ՉԽՄԲԱԳՐԱԾ

Բարև բոլորին, վերջապես էպիզոդ Երևանի մասին: Մինչև բուն էպիզոդին անցնելը մի քանի տարածված հարցին եմ ուզում պատասխանեմ, որ գալիս են իմ մեյլի վրա, նախ ինչես է Ձեր անունը՝ իմ անունը Լևոն է և ես տիպիկ երևանցի տղա եմ և իմ բոլոր ընկերները իմ նման են և իմ նման են մտածում:

Երկրորդ ամենատարածված հարցը, չեմ ասի երևի թե մեղադրանք, դուք իդեալիստ ե՞ք – չեմ ժխտում, ես իդեալիստ եմ, կարծում եմ բոլորս պետք է ինչ որ չափով իդեալիստ լինենք, բայց հուսով եմ այն առաջարկները կամ լուծումները, որ ես եմ առաջարկում, հուսով եմ գոնե կեսը դրանց ռեալիստական են: Դուք կարող եք բաժանորդագրվել here.am-ին iPhone-ի podcast application-ով: Android-ի մասին էր հարցը , podcast-ը պարզ ա, որ կարող եք podcast application-ով բաժանորդագրվել: Android-ի օգտագործողները կարող են բաժանորդագրվել stitcher application-ով, կարծեմ windows phone-ն էլ ա նույն stitcher-ով աշխատում և իհարկե բոլոր սիստեմաներով կարող եք tune in application-ով ման գալ գտնել և լսել:

Իսկ այժմ խոսենք ավելի կարևոր բանի մասին՝ Երևանի մասին: Ոնց կարող էինք մենք մեր էպիզոդը չնվիրել Երևանին: Ես կարող եմ երկու բանի մասին անվերջ խոսալ՝ Երևանի ու Երևանի: Եղել ա՞ որ առավոտյան 6-ին քայլել եք էդ հրաշքի փողոցներով, ու անպայման չէ կենտրոնով, տեսել ե՞ք ոնց ա Երևանը ձեզ գրկում, փաթաթվում, ոնց որ ասի ինչ ես սենց շուտ վեր կացել այ տղա, մոր նման, ոնց կարելի ա՞ Երևանից կշտանալ, օդից չի կարելի կշտանալ:

Դու քայլում ես ժամը 6-ին, նայում ես դատարկ փողոցներին ու մտածում ես՝ հեսա մի երկու ժամից ստեղ լիքը մարդ ա լինելու ու Երևանը բոլորին հարազատի պես սիրելու ա, դայա երևանի բնույթը: Կապ չունի դու ով ես, որտեղից ես, ուր ես գնում, ինչ-որ թախիծ կա Երևանի մեջ, որ ինքը չի ուզում քեզ ցույց տա, էն որ ծնողը մեծ ա լինում , հիվանդ ա լինում , էն որ վատ ա լինում չի ուզում էրեխուն ասի, որ էրեխեն չնեղվի, այ տենց ա Երևանը: Ինքը միշտ քեզ կժպտա, իրանց կտրորեն անաղ ու հաց մարդիք կգան, կպղծեն ինքը ձեն չի հանի: Բայց որ էդ անաղ ու հացի մատը փուշ մտնի, մոր նման կսիրի: Դու չես կարա չսիրես տենց քաղաք, այ դրա համար մենք պետք ա սիրենք ու պաշտպանենք Երևանը: Չկա երկրորդ Երևան, չկա ուրիշ քաղաք, որ մեզ մոր նման սիրում ա:

Ինչ պայծառ-լուսավոր օրեր ենք անցկացրել Երևանում, ոնց որ Ռուբեն Հախվերդյանն էր երգում- ես հիշում եմ քաղաքն իմ երբ մարդիկ ապրում էին մարդկանց նման, ու տղաներիդ խենթ ու խելառ իմ Երևան, ու աղջիկներիդ քո աննման: Իրականում կարևոր չի դու Երևանցի ես թե չէ, անգամ կարևոր չի դու հայ ես թե չէ, դու չես կարում չսիրես Երևանը, դու սիրահարվում ես Երևանին: Եթե, որոշ ժամանակ ապրում, ճանաչում, ծանոթանում ես բացառվում ա չսիրահարվելը: Էդ ինչ-որ հիպնոզի նման մի բան ա բայց որ դու դուրս էս գալիս էդ հիպնոզից, ոնց որ ասւմ ես, լավ էլի նորից ինձ տարեք հիպնոզացրեք Երևանով, չես ուզում դուրս գաս:

Իհարկե, Երևանը Հռոմից մեծ ա բայց Հռոմի նման գեղեցիկ չի իհարկե, որովհետև ինքը մի քանի անգամ համարյա հավասարացվել ա հողին, բայց Երևանը իր համեստությամբ ա գեղեցիկ,Երևանը իր բնությամբ ա գեղեցիկ, բնութագիրով ա գեղեցիկ և ամենակարևորը մարդկանցով ա գեղեցիկ: Մի քանի բառ եմ ուզում խոսամ էսօրվա Երևանի մասին՝ մեր սիրած Երևանի մասին:

Շատ եմ ուրախանում, որ հետաքրքիր անկյուններ եմ հայտնաբերում Երևանում, հետաքրքիր… անպայման չի սրճարաններ ասել, անպայման չի գինետներ, թեկուզ և արվեստանոցներ, թեկուզ և ինչ-որ թեթև, պուճուրիկ բուծիկոտ խանութներ: Ամեն մի նոր դուռ իմ Երևանը սիրունացնում ա ու ես ուրախանում եմ դրանով, ամեն մի նոր բացված մի փոքր մի բան, ամեն մի նոր տնկած ծառ, ամեն մի նոր ծաղիկ պատուհանից կախված, չի կարա չուրախացնել իմ լուսավեր իմ սիրուն քաղաք, ես քեզ շատ եմ սիրում, շա՜տ:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s