Episode 16 — Made in Armenia

Սեղմեք նարնջագույն կոճակը լսելու համար

Press orange button to listen

Нажмите оранжевую кнопку для прослушивания

Made in Armenia, how important is it? Can we become the next made in China?

Արտադրված է Հայաստանում, ինչքան՞ կարևոր է դա գրել: Կարող է՞ Հայքը կրկնել Չինաստանի ֆենոմենը:

 

ՏԵՔՍՏԸ ՉԽՄԲԱԳՐԱԾ

Ողջույն բոլորին, այս էպիզոդը ձայնագրել էր մի քանի օր առաջ, բայց այս փոքր հատվածը սկզբնական ձայնագրում եմ մայիսի 14-ին երկու պատճառով, առաջինը՝ վերջապես վերջացավ Եվրատեսիլը և մենք հասկացանք, որ լավ ճաշակով երգն էլ շանսեր ունի հաղթելու, հայեր դա մեզ ա վերաբերվում, եկեք ճաշակով երգեր, լավ երգեր գրեք, անկապ երգեր մի գրեք, և ճաշակը еще никто не отменял, լավ երգը բոլոր շանսերը ունի հաղթելու, հաղթանակ բերելու Հայք և երկրորդ պատճառը՝ այսօր Երևանի ավագանու ընտրություններն են և շատ բան կա ասելու դրա մասին, մենք անպայման դրան կանդրադառնանք մեր հաջորդ էպիզոդներից մեկում, իսկ հիմա Made in Armenia.

Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմից անմիջապես հետո Made in Japan ապրանքանիշը ՝ արտադրված է ճապոնիայում, համարվում էր վատագույն , ամենացածր որակի նշում, որովհետև ոչ մեկ չէր ուզում առներ ճապոնականը և Ճապոնիան պատերազմից հետո պատկերացնում եք հա, նոր վերականգնվելով և այլը, Made in Japan-ը դա նորից եմ ասում բոլորի համար ցածրագույն, ցածրորակ ապրանքանիշ էր համարվում: Այսօր մենք եթե մեր բոլոր զգայարանները միացնենք դժվար թե շատ ապրանք գտնենք Made in Japan-ը` Ճապոնիայում արտադրված ապրանքները, այնքան բարձր որակի են նրանց արտադրելը, այնքան թանկ է նստում, որովհետև Ճապոնիան սուպեր զարգացած երկիր է և ցանկացած ապրանք արտադրելը շատ տանկ կնստի նման երկրում:

90ականների սկզում Made in China-ն էլ էր համարվում շատ վատ որակի ապրանքների վրայի նշում և 90ականների սկզբում ընդհանրապես աշխարհի արտադրվող ապրանքների ընդամնեը 3%-ն էր արտադրում Չինաստանը, Ասիայում ավելի շատ Թայվանն էր արտադրում, Հարավային Կորեան և այլն, ընդամենը 3%-ը: Այժմ բոլորս գիտենք օրինակ աշխարհի օդափոխիչների 70%-ը արտադրվում է Չինաստանում, կոշկեղենի 60%-ը արտադրվում է Չինաստանում: Էլ չեմ ասում հեռախոսներից արդեն որտև երևի թե բոլորս, որ շրջենք մեր հեռախոսները կտեսնենք, որ այնտեղ գրված է կամ Made in China կամ Assembled in China` արտադրված է, հավաքված է Չինաստանում և անգամ աշխարհի լավագույն 10 հեռախոս արտադրողներից 6-ը Չինական հենց ընկերություններ են, այսինքն բացի Apple, Samsung-ից, Չինական ընկերություններ են, որոնք որ հենց Չինական են, արտադրում են բնական ա Չինաստանում: Այսինքն այսօր Made in China-ն արդեն չի համարվում վատ ապրանքի չափանիշ, հակառակը, որոշ տեղեր, որոշ ինդուստրիաներում նա համարվում է լավագույն ստանդարտներից, չափանիշներից: Հիմա անցնենք … բացի դրանից ես ասեմ որ նաև օրինակ Չինաստանի առաջին տիկինը հագնում է միայն Made in China շորեր: Մոտավորապես 10 տարի առաջ, երբ որ Չինաստանում հարցում կատարվեց թե դուք կնախընտրեք Made in China-ն այլ ապրանքանիշներից, մոտ 80% պատասխանողները այդ հարցման ասեցին, որ մենք կնախընտրենք այլ բան քան Made in China, մենք չենք նախընտրի Made in China: Այսօր այդ տոկոսը 8% է, այցինքն այսօր 92%-ը Չինացիների կնախընտրոին Made in China ապրանքանիշը Made in ցանկացած այլ տեղի:

Լավ հիմա Made in Armenia: Մենք արտադրում ենք որոշ բաներ, իհարկե մեր երկրում տիրող կոռուպցիայի և անհույս լինելու այդ տրամադրությունները մեզ թույլ չեն տալիս արտադրել ավելի շատ քան մենք կարող ենք, բայց մենք արտադրություններ ունենք, որոնք որ լավն են ՝ մենք հեռախոս էլ ենք արտադրում, մենք tablet ենք արտադրում, մենք արտադրում ենք smartwatch, մենք արտադրում ենք կոշկեղեն, մենք արտադրում ենք կոնյակ, մենք դեղորայք ենք արտադրում, գինի, ժամացույցներ, մի խոսքով մենք արտադրում ենք ու մենք էն ինչ որ արտադրում ենք վատ որակի չի ասեմ ձեզ, այն ինչ որ մենք արտադրում ենք՝ լինի դա սննդամթերք թե այլ ապրանքներ, դրանք լավ որակի են:

Հիմա առաջարկս՝ գիտեք, որ ես առաջարկների հրաբուխ եմ, առաջարկում եմ հետևյալը, առաջարկում եմ, որ Հայաստանում արտադրված ցանկացած ապրանքի վրա լատինատառ՝ անգլերեն գրված լինի Made in Armenia օրենքի ուժով, այժմ չկա տենց օրենք, որ լատինատառ անգլերեն գրված լինի Made in Armenia իսկ եթե դա սննդամթերք է կամ խմիչք՝ Produced in Armenia: Օրենքի ուժով սահմանել , որ բոլոր ապրանքների վրա, որոնք որ արտադրում են Հայաստանում, գրված լինի Made in Armenia:

Այսօր մենք գրում ենք իհարկե,շատ արտադրողներ և հպարտորեն, դա գովելի է , բայց օրենքը դա չի պարտադրում և ես ապրանքներ եմ տեսել, որոնք շատ շատ լավն են, արտադրված են Հայասատանում, բայց այնտեղ չկա գրած Made in Armenia կամ Produced in Armenia ցավոք: Ես առաջարկում եմ, որ օրենքը պարտադրի դա և մենք մեր բոլոր ապրանքներում, ապրանքների վրա, որոնք որ արտադրվում են Հայաստանում, լատինատառ անգլերեն գրենք Made in Armenia կամ Produced in Armenia և այս էպիզոդը ուզում եմ վերջացնել մի շատ հետաքրքիր դիտարկմամբ. Էս վերջերս մի տեղ տեսա, կարծեմ ամերիկահայ մի տղա գրել էր. — I was not born in Armenia but Armenia was born in me, ինչը կարծում եմ շատ գեղեցիկ է:

Այնպես որ բոլոր նրանք who is made in Armenia and even not, լավ եղեք, լավ մնացեք և մնացեք բարով:

Episode 15 — Armenian Shows and Sitcoms

Սեղմեք նարնջագույն կոճակը լսելու համար

Press orange button to listen

Нажмите оранжевую кнопку для прослушивания

Thoughts about Armenian Shows and Sitcoms.

Մտքեր հայկական սերիալների և սիթկոմների մասին:


ՏԵՔՍՏԸ ՉԽՄԲԱԳՐԱԾ

Ողջույն բոլորին, here.am էպիզոդ 15-ն է եթերում` հայկական սերիալներից և սիթքոմներից կխոսեմ այսօր, թեմա, որին որ բոլորս ուզենք թե չուզենք առնչվում ենք ցանկացած ալիք միացնելուց` հեռուստացույցի հայկական ալիքների մասին է խոսքը: Առաջ, հիմա էլ մասամբ, մեր սիթքոմները, մեր սերիալները հիմնված էին արտասահմանյան՝ արդեն հանդիսատեսի վրա ստուգված սցենարների վրա, հետո մեր սցենարիսները սկսեցին ավելի Հայքին բնորոշ, ավելի հայ հանդիեսատեսի համար հայկական կոնտեքստով սցենարներ գրեն և ցավոք սրտի այդ սերիալներն ու սիթքոմները դարձան անհետաքրքիր:

Ցավոք սրտի սցենարը իրոք կաղում ա, մենք ավելի շատ ծիծաղում ենք, օրինակ եթե հումորային սիթքոմ ա, ծիծաղում ենք դերասանի միմիկայի, ռեպլիկների, դեմքի, ձեռքերի շարժումների վրա քան բուն սցենարի վրա, քան բուն տեքստի վրա:

Հիշում եք դեռ Կարգին Հաղորդումից էդ ֆենոմենը կար՝ մենք ավելի շատ ծիծաղում էինք Մկոյի կամ Հայկոյի միմիկայի, ձենի, դեմքի վրա, անգամ ռեպլիկների քան բուն սցենարի հիմնական տեքստի վրա, մի խոսքով սցենարը խնդիր ա ժողովուրդ:

Բայց ամենավատը՝ գովազդախեղդ են անում մեր սիթքոմները, էդ խեղճ դերասանները պետք ա էդ ամեն ինչը գովազդեն ու խեղճ սցենարիստներն էլ պետք ա մտածեն ոնց անեն, որ էդ ապրանքը կամ էդ ծառայությունը անպայման մցնեն սցենարի մեջ, որ անպայման նկարվի, ասվի , խոսվի:

Ոչ մի իրան հարգող սիթքոմ տենց բան չի անում աշխարհում, բայց դե մենք զարգացող տնտեսություն ենք, ոչինչ մեզ ներելի ա, բայց էդքան չէ էլի ժողովուրդ, էդքան չէ էլի… էդքան սուրճ խմել կլինի, նորմալ մարդու գլուխը հիմա տրաքել էր էդքան սուրճ խմելուց, կամ ինչի մենակ սուրճ, ինչ ասես թե… դա ցույց ա տալիս մի քիչ մեր ագայությունն էլ ժողովուրդ, մի քիչ քչացրեք էդ ամեն ինչը ու թանկացրեք եթե ուզում եք, բայց քչացրեք:

Հիմա, որ ատոմակայանը լինի ինչ-որ սիթքոմի հովանավոր դերասաններից մեկը պիտի՞ ընդունվի ատոմակայան աշխատելու ստիպված: Էլ չեմ ասում, որ Հայքում մարմնավաճառությունը օրենքով թույլատրվի ինչ կլինի, կամ տեսք կազինոները Երևանից դուրս ա չէ հանված, որովհետև օրենքը չի թողնում Երևանում կազինոներ, դրա համար կազինոները կամ Փարաքարում են կամ Ջրվեժում են կամ Ծաղկաձորում են, բայց օնլայն խաղալը՝ ինչը նույն կազինոն ա, գովազդվում ա ամեն ժամ ամեն կայքում: Բնական ա սիթքոմներում և սերիալներում էլ, ինչքան արժի Երևանից կազինոների դուրս հանելու որոշումը եթե գովազդախեղդ ենք անում ցերեկային ժամերի, բոլոր անչափահասները կարող են տեսնել այդ սիթքոմները:

Ինչպես գիտեք ես ատում եմ պրոբլեմներից խոսալ և լուծումներ չարաջարկել կամ ապագորոռ, փաթոսային, ծիրանագույն ելույթներ ունենալ առանց որևիցե՝ թեկուզ փոքր, լուծում առաջարկելու: Առաջարկում եմ հետևյալը՝ առաջարկում եմ օնլայն խաղատների գովազդը թույլատրել միայն երեկոյան ժամերին՝ 12-ից մինչև առավոտվա 6-ը:

Ավելին ասեմ, առաջարկում եմ ամեն սերիայում հերոսը մեկ սուրճից ավել չխմի (իհարկե ստեղ լիքը սմայլիկներով): Իհարկե առաջարկում եմ, մեր սցենարիստները մի քիչ ավելի շատ, մի քիչ ավելի լավ գրքեր կարդան, մի քիչ ավելի ճաշակով կինոներ նայեն, որ մերը ստեղծելուց, ինչը շատ եմ ողջունում, ստեղծենք լավագույն օրինակների վրա:

Էս վերջերս նայում էր մշակույթի նախարարի ինտերվյուն՝ Արմեն Ամիրյանի, Էվալուցիայով, վատ ինտերվյու չէր՝ անգամ մասեր կար,որ լավն էր, ամեն դեպքում լավ առաջարկներ լսվեց, ամեն դեպքում մեր այսօրվա մշակութային էս ճաշակն ունեցող, էս հանրապետությունում էս առաջարկները անգամ կարելի ա հեղափոխական անվանել:

Լավ կլիներ, որ մեր հեռուստատեսությամբ զբաղվող պարոնայք մի քիչ նման մոտեցումներ ցուցաբերեին փողի հետևից ընկնելու տեղը: Գիտե՞ք, որ շատ քիչ բան կա, որ չի կարելի գնել փողով մեր օերերում և այդ քիչ բաների շարքում ա ճաշակը: Ճաշակը կարելի ա կամ ունենալ կամ չունենալ, կամ զարգացնել, կարելի ա զարգացնել, եկեք զարգացնենք էլի, եկեք զարգանանք, եկեք ճաշակ զարգացնենք: Ամենահեշտը անճաշակ լինելն ա, էդ դեպքում ամեն ինչը քո դուրը գալիս ա, բայց տենց հետաքրքիր չի, այսքանը, մնացեք բարով:

Episode 14 — Scholarships for Armenians

Սեղմեք նարնջագույն կոճակը լսելու համար

Press orange button to listen

Нажмите оранжевую кнопку для прослушивания

Luys Scholarships are here

Calouste Gulbenkian Foundation Scholarships are here

AGBU Scholarships are here

Լույս Հիմնադրամի կրթաթոշակ այստեղ

Գալուստ Գուլբենկյան Հիմնադրամի կրթաթոշակ այստեղ

Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միության կրթաթոշակ այստեղ

 

ՏԵՔՍՏԸ ՉԽՄԲԱԳՐԱԾ

Ողջույն նորից, բարի գալուստ, շնորհակալություն, որ լսում եք, այսօր ուզում եմ խոսել կրթության մասին, կրթվելու մասին, կրթված լինելու մասին: Գիտեք նախկինում, մեր Կրթության և Գիտության Նախարարությունը կոչվում էր Լուսավորության Նախարարություն և կարծում եմ իմաստ կա դրա մեջ, որովհետև կրթված մարդը լուսավոր մարդ է և հեշտ է ընդհանրապես կրթված մարդ լինել կարծում եմ, անգամ Ժվանևսկին է ասում, որ կրթված մարդուն անգամ բերդում է հեշտ և ընդհանրապես օրինակ ինչքան հաճելի է շփվել, տղեք, ինչքան հաճելի ա շփվել կրթված, բանիմաց աղջկա հետ:

Իհարկե մեր տղեքը վախում են կրթված աղջկերքից, բայց խոսքը նորմալ տղամարդկանց մասին է, կամ աղջիկները… ինչքան հաճելի է ձեր կողքին ունենալ կրթված մարդ, բանիմաց մարդ:

Էսօր ուզում եմ խոսել երեք ֆինանսավորման աղբյուրների մասին, որոնք որ ֆինանսավորում են բացառապես հայերին կամ հայկական ծագում ունեոցող ուցանողներին՝ կրթաթոշակ են տալիս կրթություն ստանալու համար: Առաջինը դա Լույս հիմնադրամն է, որում որ մասնակցություն ունի ՀՀ կառավարությունը: Լույս հիմնադրամը ֆինանսավորու է ձեր կրթությունը՝ աշխարհի լավագույն տաս համալսարրաներից մեկը ընդունվելու պարագայում:

Ի միջիայլոց, բոլոր հղումները, որ այսօր ես տամ , բոլոր հղումները, լինկերը ես կդեղադրեմ here.am-ում էպիզոդ 14-ի տակ, որպեսզի դուք կարողանաք օգտվել և որպեսզի ես սենց տառացիորեն չթելադրեմ կայքերի հասցեները:

Առաջինը Լույս հիմնադրան է, նորից ասեմ, որը որ դուք պետք է ընդունված լինեք աշխարհի լավագույն տասնյակ համալսարաններից մեկը, իհարկե Լույսը ամեն տարի թարմացնում է այդ ցանկը իր կայքում, այսօրվա օրով կա այդ ցանկը, ես անգամ կարող եմ ձեզ հուշել, որն է այսօր Լույսը համարում աշխարհի լավագույն 10 համալսարանները, դրանք են՝ Հարվրդի համալսարան, Ստենֆորդի համալսարան, Կալիֆորնիայի Բերկլիի համալսարան, Քեմբրիջի համալսարան, Մասաչուսետցի MIT տեխնոլոգիայի ինստիտուտ, Փրինսթոնի համալսարան, Օքսֆորդի համալսարան, Կալիֆորնիայի Տեխնոլոգիայի Ինստիտուտ, Կոլումբիայի համալսարան և Չիկագոյի համալսարան: Այս տասնյակն է Լույսը այսօր համարում լավագույն տասնյակը, որոնցից մեկում կարող է ձեզ ֆինանսավորել, սա Լույսը:

Երկրորդ հղումը Գալուստ Գուլբենկյանի հիմնադրամն է, ի միջիայլոց Գալուստ Գուլբենկյանը շատ հետաքրքիր կենսագրություն ունի, ով որ չգիտի ով է եղել Գալուստ Գուլբենկյանը խնդում եմ ուսումնասիրեք: Կոնստանդնոպոլսում ծնված մի հայ, որը որ հետո գնացել է Մեծ Բրիտանիա, ընդհանրապես Թուրքիայի նավթի արդյունաբերության հեղինակն է՝ արդյունաբերության ստեղծման և զարգացման: Աշխարհի մեծագույն ընկերությունների ստեղծման Royal Dutch և Shell ընկերությունների միաձուլման հեղինակն է, շատ հետաքրքիր կենսագրություն: Մի խոսքով, Գուլուստ Գուլբենկյանը մահացել է 55 թվականին եթե ճիշտ եմ հիշում, բայց ինքը ստեղծել է հիմնադրամ, որը որ ֆինանսավորում է հայերի կամ հայկական ծագում ունեցող ուսանողների կրթությունը, բայց ֆինանսավորում է մասնակիորեն, մասամբ է ֆինանսավորում՝ տարեկն 5000$-ի չափով և առավելագույնը 3 տարվա ընթացքում: Դուք պետք է լինեք 25 տարեկանից ոչ բարձր, դուք ասելով կարող է լինել ձեր երեխան, ձեր եգյանը և այլը կամ դուք եթե 25 տարեկանից ոչ բարձր եք կարող եք դիմել համաֆինանսավորման և ստանալ: Գալուստ Գուլբենկյան հիմնադրամ, նորից հղումը ես կտեղադրեմ այս էպիզոդի տակ here.am կայքում, որպեսզի դուք հեշտ գտնեք :

Երրորդ աղբյուրը, որը որ ֆինանսավորում է կրթությունը հայերի և հայկական ծագում ունեցող ուսանողների դա AGBU-ն է՝ հայկական ընդհանուր բարեգործական միությունը, որը որ նորից մասամբ է ֆինանսավորում 2-ից — 5000$-ի չափով: Մաքսիմումը 5000 ա կարծեմ կրոնական կրթություն ստանալու համար է տրվում, նորից հղումը կտեղադրեմ ես here.am-ում:

Ի միջիայլոց, ուզում եմ ասեմ այս 3-ը, որ ես գիտեմ, բայց միգուցե շատ ավելի շատերը կան, որ կոնկրետ, բացառապես հայերին կամ հայկական ծագում ունեցող ուսանողներին է ֆինանսավորում և եթե դուք գիտես նման աղբյուրներ ես ձեզ շատ եմ խնդրում գրեք ինձ կամ ուղղակի մեկնաբանեք այս էպիզոդը հղումներ տալով նման աղբյուրներին:

Կարծում եմ, որ մենք պետք է շատ կրթված համաքաղաքացի, համարեկրացիներ ունենանք, մենք պետք է ավելի կրթված լինենք և իրար օգնենք գտնել լավ ճիշտ կրթություն: Ի միջիայլոց, ես այս 3 աղբյուրներից ոչ մեկից չեմ օգտվել և ընդհանրապես չեմ փայլում իմ կրթությամբ, բայց ես շատ ուրախանում եմ, երբ որ տեսնում եմ հայ երիտասարդներին՝ լավ կրթություն ստացած, որոնք որ օգուտ են տալիս հայրենիքին, թե հետ գալով Հայք, իհարկե լավագույն դեպքում, թե սահմանից օգնելով Հայքին, իհարկե դա ուրախացնում է և ընդհանրապես կրթվեք, կրթված եղեք, լուսավորվեք և մնացեք բարով:

Episode 13 — Furious

Սեղմեք նարնջագույն կոճակը լսելու համար

Press orange button to listen

Нажмите оранжевую кнопку для прослушивания

How Cirque du Soleil forgot one of the clowns in Yerevan

ԻՆչպես Զարուհի Փոստանջյանը գնաց Տարոն Մարգարյանենց տուն: Եվ ինչու:

 

ՏԵՔՍՏԸ ՉԽՄԲԱԳՐԱԾ

Բարևներ բոլորին, չէի պլանավորում այս էպիզոդը այս թեմայով ընդհանրապես ձայնագրեի, բայց քանի որ ինքս ինձ խոսք եմ տվել անկեղծ լինել, մտածում էի չխոսամ քաղաքականությունից, չխոսամ ընտրություններից մինչև ընտրությունները չանցնեն, որ տենց ուղղորդել չլինի էլի, բայց ով որ լսել ա իմ էպիզոդ 5-ը կհասկանա ինչի մասին եմ խոսում:

Էսօր իրոք կատաղած եմ, մի քիչ հաց կերա հանգստացա, դիմացս էլ նենց մի կես կիլո պաղպաղակ եմ դրել, որ նենց թեթև հովացնեմ էլի՝ տիպիկ տղամարդկային վիճակներ էլի, մի խոսքով: Լավ, ինչի՞ եմ կատաղած, էսօր նորություններն եմ նայում , կարդում, մեկ էլ տեսնեմ Զարուհի Ծիրանովնա Փոստանջյանը, իրա 6 հոգանոց կուսակցությունից 4 հոգու հավաքել ա՝ այսինքն մեծամասնության հետ, գնացել ա Տարոն Մարգարյանի տան դիմացը կանգնել են , չգիտեմ, ինչ որ ռուպռով բաներ են խոսում, մեկ էլ Տարոն Մարգարյանի մայրն ա գալիս, ոտքով գալիս ա դեպի իրա տուն էլի, ինչ-որ սենց խոսում են բան, ռեպլիկներ բաներ, յանմ ծիպը տռոլինգ բան վիճակներ՝ բարև ձեզ Երևանի քաղաքացի բան, սենց բաներ: Մեծ կին ա էլի , օղորմածիկ Անդրանիկ Մարգարյանի կինն ա, վերջ ասենք մի րոպե քսան վայրկյանանոց կլիպ էր՝ վատ նկարած, սխալ iPhone-ի պահելու ձևով, ամեն ինչ մի խոսքով Զարուհի Ծիրանովնայի ոճով էլի ասենք որակ չկա, բովանդակություն չկա:

Ասենք, արա՛ դու ինչքան ասելու բան չունենաս քո ընտրողին՝ Երևանցուն, ինչքան ծրագիր չունենաս պատմելու, քո ծրագրերը ասելու, որ դու քո ժամանակը էս նախընտրական, թանկարժեք ծախսես, որ գնաս Տարոն Մարգարյանի դռան դեմը կանգնես: Պրիչո՞մ տուտ Տարոն Մարգարյան, դու քո ընտրողի հետ աշխատի դու քո ընտրողին բացատրի թե ինչի պետք ա քեզ ընտրեն, դու քո ընտրողի վրա կենտրոնացի այ Զարուհի Ծիրանովնա: Ասենք շատ եմ ուզում Երևանի քաղաքապետը կին լինի, ահավոր եմ ուզում էլի՝ լինելով երևանցի, կնամեծար վիճակների մեջ, բայց ի սեր աստծու ասենք էս էն դեպքը չի էլի ու նորից եմ ասում, նորից լսել էպիզոդ 5րդը, թե ընդհանրապես ընտրելու ժամանակ ոնց ա պետք որոշում կայացնել թե ում ենք ընտրում և ոնց ա պետք էդ ընտրված անձանց պահել մոնիտորինգի տակ: (Պաուզա էի սեղմել, մի փոքր պաղպաղակ ուտեի ) Տարոն Մարգարյանը իմ աչքի լուսը չի իհարկե, ինքը շատ ավելի շատ բան կարար աներ Երևանի համար, որ չի արել, Երևանը շատ ավելի լավը կարող էր լինել, բայց չի, էնպես որ դրա մասին չի խոսքը բնական ա, խոսքը նրա մասին ա , որ մենք ցավոք սրտի ծաղրածու ենք ունենալու մեր ապագա քաղաքապետարանի ավագանում, որովհետև ընդամենը երեք կուսակցություն են ու երեքն էլ պիտի անցնեն, որովհետև մինիմում երեք կուսակցությունց պիտի բաղկացած լինի ավագանին, կարծեմ տենց ա ասում օրենքը, աբսուրդ ա իհարկե, բայց դե տենց ա ասում:

Նշանակում ա, որ ինչ էլ անի Զարուհի Ծիրանովնան ինքը մեկ ա ավագանու անդամ դառնալու ա, իհարկե քաղաքապետ չի դառնա: Եթե քաղաքապետ դառնա ես ձեզ խոսք եմ տալիս առավոտյան լուսինն ա դուրս գալու հետո երեկոյան արևը, ասենք էս ընտրություններում ասենք չգիտեմ եթե քաղաքապետ դառնա կարելի ա արդեն լուրջ մտածել ասենք քաղաքը փոխելու մասին էլի , ես կգնամ ուրիշ քաղաք, որտեև չէ էլի…էս գիտեք չեմ ուզում շատ տարածվեմ, ասենք մի քիչ մեղքս էլ ա գալիս, որ բովանդակություն չկա, սենց պատեպատ են տալիս իրանց սենց ինչ որ, շատ էժան վիճակների մեջ են ընկնում էլի: Ասենք ի՞նչ եք գնացել էդ մարդու մորից ուզում, ասենք ignore արեք ընդհանրապես, երևանցու վրա կենտրոնացեք:

Պատկերացնում եմ ինչ կատակերգություններ ա լինելու քաղաքապետարանում նիստերի ժամանակ, երևի ծիրաններ ա շպրտելու իրա չհավանած մարդկանց վրա: Ձայնս էս պաղպաղակից կտրվում ա, բայց ես կատաղած ժամանակ էլ եմ հանգիստ խոսում ցավոք սրտի, երևի չպետք ա տենց արվի: Լավ, ամեն դեպքում չէի ուզում սենց անեի էս էպիզոդը, բայց դե երբեք… էն ինչ որ մտածում եմ միշտ էդ եմ ասում, երբեք չեմ ուզում ոչ արհեստական լինել ոչ էլ ձևական, դուրս չի գալիս էն ինչ որ ես տեսել եմ ու դուրս չի գալիս կոնկրոտ պատճառների համար, իսկ դու սիրելի ընտրող, լսի՛ էպիզոդ 5-ը ու կողնորոշվի ում ես ընտրելու՝ ում ուզում ես:

Այսքանը, չաո՜, չաո՜:

Episode 12 — Why we steal from the state

Սեղմեք նարնջագույն կոճակը լսելու համար

Press orange button to listen

Нажмите оранжевую кнопку для прослушивания

Why stealing from the state was inherited by independent Armenia and why we all need to apply efforts to curb corruption.

 

ՏԵՔՍՏԸ ՉԽՄԲԱԳՐԱԾ

Եվ այսպես էպիզոդ 12-ն է՝ ինչո՞ւ ենք մենք գողանում մեր պետությունից: Մինչև այս բարդ թեմային անցնելը ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել ձեր բոլոր նամակների համար, բարի խոսքերի համար, iTunes-ում բաժանորդագրվելու և դրական արձագանքներ թողնելու համար: Ուզում էի շուտվանից էս թեմայով խոսել բայց չէր ստացվում, չնայած կարծում եմ, որ սա շատ կարևոր թեմա է և անհրաժեշտ է այս թեմայի մասին խոսել:

Ընդհանրապես գողությունը պետությունից տարածված բան է ամբողջ աշխարհում, մենք միակը չենք ուղղակի խնդիրը նրանում է, որ մենք ի տարբերություն այլ երկրներից մեզ չենք կարող թույլ տալ նման բան և մենք մեզ չենք կարող թույլ տալ գողանալ մեր պետությունից ոչ միայն այն պատճառով, որ մենք շատ փոքր ենք կամ աղքատ ենք, ոչ միայն դրա համար:

Մենք մեզ չենք կարող թույլ տալ գողանալ մեր պետությունից որովհետև շատ հայեր են արյուն թափել, որ մենք ունենանք պետություն, որ մենք պահպանենք մեր տեսակը, որ մենք ապրենք, որ մենք արժանավայել ապրենք: Դա մեր արյան մեջ ա, էն ինչ պետությանն ա մերը չի, մենք տենց ենք մտածում: Մենք, որ դարերով եղել ենք Օսմանյան Կայսրության հպատակներ, Պարսկական Կայսրության հպատակներ , Ռուսական Կայսրության հպատակներ, մեզ համար պետականը դա թուրքականն ա, պարսկականն ա, ռուսականն ա մերը չի, հասկանում ե՞ք: Գողանալ պետությունից մենք մտածում ենք, որ մենք գողություն ենք անում, գողանում ենք Թուրքիայից, Ռուսաստանից, Պարսկաստանից: Թուրքից, Պարսիկից ենք մենք մտածում, թե մենք գողանում ենք, մենք մինչև հիմա չենք գիտակցում, որ մեր պետականը արդեն մերն ա: Ու մենք, որ գողանում ենք մենք արդեն մեզանից ենք գողանում: Գողանում ենք մեր մայրերից, մեր հայրերից, մեր եղբայրներից և քույրերից, մեր զինվորներից: Ամեն գողացած լուման մեր զինվորի փամփուշտ ա, հաց ա, ջուր ա: Պետությունից գողացողները՝ այսինքն մեզանից գողացողները, ցավոք այլ արվեստ ու արհեստ չգիտեն և այդ իսկ պատճառով իրանք, ցավոք, իրենց իսկ երեխաներին նույն արհեստն են սովորացնում, տոհմերով ա գնում էդ բանը մեր մոտ: Ես գիտեմ նման ընտանիքներ, պետական պաշտոններով՝ պապից-հայր, հորից-որդի և այլը, մինչդեռ էդ էրեխեն կարող ա շատ լավ բժիշկ դառնար կամ իրավաբան, կամ գինեգործ կամ նկարիչ:

Պետությունից գողանալը՝ այսինքն մեզանից գողանալը, զինվորից, ծերերից գողանալը դա գիտակցաբար իմ երկրի հիմքերը քանդել ա նշանակում : Փաստորեն Մեծ Եղեռնից մեր պապերը փախել են, փրկվել են՝ պահպանելով մեր լեզուն, մեր կրոնը, մեր ավանդույթները, մեր մշակույթը, մի հողակտորում հաջողացրել են սարքել անկախ երկիր՝ մեր պետությունը, որ ոմանք գողանա՞ն էդ պետությունից՝ չթողնելով, որ պետությունը զարգանա, որ հիվանդները բուժվեն, որ զինվորը հաց ուտի, վառելիք ունենա: Մենք այս դարերի դաժան պատմությունից փրկվել ենք՝ ծառ ենք տնկել, խնամել ենք, ջրել ենք էդ ծառը, որ ոմանք ամեն կողմից սղոցները ձեռքները էդ ծառը սղոցե՞ն, ու էդ ծառն էլ մեծ ծառ չի է, չորս կողմից քամիներով, թշնամիներով շրջապատված մի բարակ ծառ ա անգամ դեռ պտուղ չի տալիս ու մենք իրան սղոցում ենք:

Մենք չենք գիտակցում, որ մենք մեզ ենք սղոցումէ՝ մեր ապագան: Ինձ լսող գանձագող, եթե այդպիսին կա ինձ լսողների շարքում, պատկերացրեք, որ վաղը ձեր երեխան նույն մեր երկրում արդարության կարիք ունի, կամ քո բարեկամը մեր երկրում դիմում է դատարան որևէ հարցով, հիմա պատկերացրու, որ դատավորը քեզ նման ա մտածում և որոշումը կայացնելիս առաջնորդվում ա սեփական շահով, ի՞նչ կզգաս դու այդ պահին, երբ մեկը գա ու փողով առնի էդ դատավորին և քո երեխան կամ բարեկամը մնա ասենք առանց տուն կամ առանց բիզնես, որ դու տարիներով պատրաստել ես հա, իսկ քո նման մտածող դատավորը կաշառքի դիմաց տալիս ա էդ սեփականությունը ինչ որ այլ մեկի: Հասկացի՛, դու ինչքան էլ գողանաս մեզանից կգա մի պահ, որ մյուսը քեզանից կգողանա և ոչ մեկ ապահովագրված չի դրանից եթե դու մեր հետ միասին չմտածես մեր երկրի մասին: Սկսի՛ր մտածել մեր երկրի մասին, այն երկրի մասին, որտեղ քո հարազատներն են ապրում , սա արդեն մեր երկիրն է, թմրամոլի նման դոզան իջացրու, ծառը ջրի, մի՛ սղոցի, այսքանը, մնացեք բարով:

Episode 11 — How to describe Armenia

Սեղմեք նարնջագույն կոճակը լսելու համար

Press orange button to listen

Нажмите оранжевую кнопку для прослушивания

How to describe Armenia to an average foreigner? Should we start from history or modern cities? Should we limit ourselves to material treasures we have or tell more about people and customs?

 

ՏԵՔՍՏԸ ՉԽՄԲԱԳՐԱԾ

Բարև բոլորին, այսօր խոսվելու է նրա մասին թե ինչ կարելի է պատմել արտասահմանցիներին Հայքի մասին՝ մեր երկրի մասին:

Նախ և առաջ շատ զարմացա երբ որ լսում էի The Promise ֆիլմի դերասանների և ռեժիսյորի հարցազրույցը կամ հարցազրույցները, որտեղ որ իրենք ասում էին, որ գաղափար չուներին ընդհանրապես հայոց ցեղասպանության մասին անգամ չէին լսել, որ նման բան եղել է մինչև չաշխատեցին այդ ֆիլմում, ինչը բերում է մի մտքի, որ շատ բան չգիտեն դեռ մեր մասին ժողովուրդ ջան և այսօրվա էպիզոդում ուզում եմ խոսել նրա մասին թե ինչ կարելի է պատմել արտասահմանցիներին կամ մեր օտարերկրյա ընկերներին Հայաստանի մասին, Հայքի մասին, ինչ կգտնեն իրանք Հայքում եթե գան:

Օրինակ իրանք կարող են գտնել աշխարհի հնագույն մայրաքաղաքներից մեկը՝ Երևանը, որը որ այս տարի դառնում է 2799 տարեկան եթե չեմ սխալվում մեր քաղաքը: Իրանք կարող են գալ և տեսնել, որ մենք ունենք յուրահատուկ այբուբեն և մենք ունենք, ոչ մի բանի չնմանվող տառեր, հին, որը որ օրինակ մատենադարանում իրենք կարող են տեսնել 23.000-ից ավել գիրք, գրություն , հին ձեռագիրներ, հին աստվածաշնչեր, հետաքրքիր, շատ հետաքրքիր ձեռագրեր այդ լեզվով, այդ անծանոթ բայց գեղեցիկ տառերով:

Կարելի է ասել արտասահմանցիներին, որ օրինակ, ևս մեկ անգամ, որ օրինակ Steve Jobs-մայրը, որը որ որդեգրել է իրեն Կլառա Հակոբյանը հայ էր ծնված 1924 տվականին և մահացած 1986-ին:

Կարելի է ասել, որ Հայքը իր 3 մլն. ժողովրդով ունի ավելի շատ աշխարհի և օլիմիպիական չեմպիոններ քան ցանկացած այլ երկիր նման բնակչությամբ: Ես օրինակ անկեղծ ասած չգիտեմ, միգուցե դուք գիտեք դուք ինձ ուղղեք ձեր մեկնաբանություններում բայց ես նման բնակչությամբ երկրի երկրորդ չգիտեմ, որ այդքան չեմպիոններ տված լինի:

Կարելի է ասել, որ… ժամանակակից Երևանի մասին կարելի է պատմել , կարելի է պատմել, որ օրինակ մեր սրճարանների 80% -ը ունի անվճար wi-fi՝ նորմալ, արագ աշխատող և ընդհանրապես սրճարանների, գինետների մշակույթը մեզ մոտ շատ զարգացած է, էլ չեմ ասում գինեգործության:

Կարելի է պատմել իրենց, որ անգամ որպես զբոսաշրջիկ, երբ որ գալիս եք դուք իմացեք, որ մեծագույն սուպերմարկետնեերի ցանցերը բաց են 24 ժամ և դուք անգամ կարող եք տնից օնլայն ռեժիմով պատվիրել անգլերեն լեզվով, անգամ չունենալ տեղական դրամ և վճարել կրեդիտ քարտով, 24 ժամ 7 օր բաց են:

Կարելի է պատմել հայկական կոնյակի մասին և հրավիրել կոնյակի գործարան էքսկուրսիայի, որտեղ որ իրենք կորող են համտեսել կոնյակը հայկական: Կարող եք իհարկե նշել Ուինստոն Գեղամովիչ Չերչիլի մասին , որը որ սիրում էր հայկական կոնյակը սիգարի հետ:

Կարող եք անպայման նշել , որ Հայաստանը, Հայքը առաջին քրիստոնյա երկիրն է աշխարհում՝ 301 թվին ընդունել է քրիստոնեությունը և մենք եկեղեցիներ ունենք 303 թվականին կառուցած:

Իհարկե կարող եք նշել մեր հայկական խոհանոցի մասին, որը որ աննման է, աննկարագրելի է, եթե ձեզ հարցնեն ինչին է նա նման ապա անպայման նշեք՝ հունական, լիբանանյան, վրացական, նման տիպի խոհանոցները պետք է, որ ծանոթ լինեն իրենք դրան , բայց ասեք որ նմանություններ կան բայց շատ յուրահատուկ, առանձնահատուկ է:

Կարելի է նշել, որ շատ հեշտ է բիզնես սկսել Հայաստանում և մենք doing business-ի վարկանիշով վատ տեղ չենք գրավում, 35-րդն ենք մոտ 190 երկրի մեջ 35-րդն ենք doing business-ի վարկանիշով: Դա 2015 թվականի տվյալ ա, հիմա չգիտեմ ճիշտն ասած և կարելի է գրանցել ընկերություն մոտ 15 րոպեում օնլայն ռեժիմով Հայաստանում:

Նաև կարող եք ասել որ, անպայման չի որ իրանք լինեն շատ հարուստ որպեսզի գրասենյակ բացեն Երևանում կամ թանկ օֆիսներ բացեն, բավական է դիմել impact hub երևանյան գրասենյակի, yerevan.impacthub.net և վարձել քաղաքի կենտրոնում շատ հարմարավետ գրասենյակ կամ գրասենյակային տարածք:

Կարելի է նշել որ, Երևանը իրոք ունի ամենամաքուր և ամենամատչելի մետրոպոլիտեններից մեկը Եվրոպայում, կարելի է ընդհանրապես նշել որ Հայաստանը Եվրոխորհրդի անդամ է 2001 թվականից, կարելի է նշել, որ շախմատը մեր դպրոցներում դասավանդում են որպես առարկա և Հայքը օլիմպիական չեմպիոն է 3 անգամ եղել՝ 2006, 2008 և 2012 թվականներին:

Կարելի է նշել, որ եթե իրենք սիրում են կենդանի երաժշտություն իրենք կարող են գտնել շատ լավ ակումբներ Երևանում՝ Մեցո, Կալու Մեմալ , որտեղ նվագում են live jazz և live ճաշակով երաժշտություն:

Իհարկե չմոռանաք ասել, որ բոլոր եվրոպացիների, եվորմիության անդամ երկրների համար, Ամերիկայի քաղաքացիների համար վիզա պետք չի այցելելու համար Հայաստանը, Հայքը և իհարկե ԱՊՀ երկրների համար նույնն է, և շատ այլ երկրների համար ի միջիայլոց հիմա, չեմ մտավերի բայց կարելի է ստուգել: Եթե անգամ վիզա է պետք վիզան կարելի է ստանալ օնլայն ռեժիմով Արտգործ Նախարարության կայքում, մի խոսքով վատ չի ժողովուրդ նշեք, նենց մի հարձակվեք իհարկե մեր արտասահմանցի ընկերների վրա էս ամեն ինչով բայց շատ նուրբ ձևով, տեղը եկած ժամանակին նշեք: Ես օրինակ ունեմ հայկական ժամացույց՝ AWI ընկերության արտադրության, մեր հայկական ժամացույցի գործարանը, որը որ շատ լավ դիզայնով, շատ լավ մեխանիզմներով ժամացույց է արտադրում և պետք եկած տեղը ես ցույց եմ տալիս, որ ահա օրինակ մեր արտադրանքը: Շատ ծիծաղալու էր, երբ որ Շվեցարիայում ինձ իրոք հարցրեցին, — իսկ դուք ինչ եք արտադրում, ասեցի – օրինակ ժամացույց , ճիշտն ասած Շվեցարացիները որպես կատակ ընդունեցին բայց հետո երբ որ ցույց տվեցի, որ իմ ժամացույցի վրա գրած ա Made In Armenia , հաճելիորեն զարմացել էին: Էնպես որ love Armenia, protect Armenia, develop Armenia, welcome to Armenia, շնորհակալություն և մնաք բարով:

Episode 10 — Emigration

Սեղմեք նարնջագույն կոճակը լսելու համար

Press orange button to listen

Нажмите оранжевую кнопку для прослушивания

A small suggestion for big problem.

Այս Էպիզոդը ձայնագրելուց 6 օր հետո, հայտնվեց մի ուրախալի լուր, որ Հայքում հնգյակ է ծնվել http://www.azatutyun.am/a/28465690.html

 

ՏԵՔՍՏԸ ՉԽՄԲԱԳՐԱԾ

Here.am-ի այս էպիզոդում մենք կխոսենք արտագաղթից: Եվ այսպեք արտագաղթ, թեմա, որը որ շատ ծանր է: Թեմա, խնդիր, որը որ դանդաղեցնում է մեր զարգացումը, որը որ ստիպում է, որ մենք հետ գնանք առաջ գնալու տեղը, իհարկե բոլորս գիտենք արտագաղթի պատճառները, շատ լավ գիտենք, շատ բազմաթիվ են, լուծումներ առայժմ չեմ տեսնում առաջարկվող, անգամ փոքր անգամ ոնց որ ես եմ մեկ մեկ առաջարկում իմ փոդքաստում՝ շատ պրիմիտիվ լուծումներ չեմ տեսնում, լավ կլիներ, որ տեսնեինք: Ի՞նչ եք կարծում հինգ կամ ավել երեխա ունեցող ընտանիք Հայաստանում շատ կա, մանավանդ հինգ կամ ավել երեխա ունեցող ընտանիք, որտեղ որ երեխաները 21 տարեկանից ցածր են, կարծում եմ … չգիտեմ, ինձ էլ էդ հարցը հետաքրքրեց, ես միամտորեն ասեցի մի հատ e-mail գրեմ էլի մեր կառավարությունը , հարցնեմ, գրեցի egov.am սայտով, որը որ հպարտորեն ասում է դիմեք ձեր հարցերով կառավարությանը և անգամ հետևեք ձեր հարցմանը: Ինձ թվում էր, որ ճիշտն ասած իմ հարցումից հետո պետք է, որ կառավարությունը հետևի էդ հարցմանը և արագորեն պատասխանի, բայց ամեն դեքպում չեմ կարծում, որ որևիցե մեկը, որ հետևում է հարցմանը ստանում է իրա հարցի պատասխանը էլի հետևելով:

Ամեն դեպքում ինձ հետաքրքիր չէր հետևել, ինձ հետաքրքիր էր պատասխանը, որը որ բնականաբար չեկավ, ոչ մի պատասխան չստացա: Երևի կառավարությունն էլ ա մի քիչ անհարմար զգում ասելու, որ ինքը չգիտի էդ թիվը, չգիտի պատասխանը թե ինչքան հինգ կամ ավել երեխաներ ունեցող ընտանքներ կան մեր երկրում, ամեն դեպում, չեմ կարծում, որ շատ են նման ընտանիքները: Ինչի՞ եմ հարցնում, սենց մի առաջարկ ունեմ՝ մենք բոլորս տեսնում ենք ինչքան չմշակած հող կա Հայքում, մեր երկրում հող շատ կա չմշակած, մարդ չկա, մարդու խնդիր ունենք, մարդու պակասություն ունենք, ով որ էլ կա գնում ա:

Առաջարկս հետևյալն ա , առաջարկում եմ այն ընտանիքներին որոնք ունեն հինգ և ավել 21-ից ցածր տարիքի երեխա, տրամադրել 500 մետր պտղատու հող, ամեն ընտանիքին 500ք.մ. իրանց ապրելու վայրից ոչ ավել քան 7 կմ տարածության վրա: Նորից, եթե որևէ ընտանիք ունի հինգ կամ ավել 21 տարեկանից ցածր տարիքի երեխա այդ ընտանիքին տրամադրվում է 500ք.մ. պտղատու հող՝ բնակվելու վայրից ոչ հեռու քան 7 կմ հետավորության վրա: Եթե էդ ընտանիքը բնակվում ա Երևանում, ապա Երևանից ոչ հեռու քան 7 կմ հեռավորության վրա: Կարծում եմ մենք շատ ավելի շատ բան պետք ա անենք նման ընտանիքների համար, էդքան քաղաքացի մեզ նվիրելու համար, էդքան կյանք մեզ նվիրելու համար և երկրից չարտագաղթելու համար բայց սա գոնե ամենա ամենա մինիմումն ա, սա ոչ մի բան ա իրականում: Այդ ընտանիքները ինչ ուզում են թող անեն այդ հողի հետ ՝ ուզում են թող վաճառեն, ուզում են թող նվիրեն, ուզում են թող տուն կառուցեն, ուզում են թող կարտոֆիլ կամ լոլիկ ցանեն կամ ծառ տնկեն դա մեր գործը չի:

Ամեն դեպքում պտղատու հող ունենալու պարագայում այդ ընտանիքները գոնե իրանք իրանց կորող են որոշ սնունդով ապահովել: Չեմ կարծում, որ նման ընտանիքները շատ են, ամեն դեպքում ինչքան էլ լինեն իրանց հասնում ա նման բաներ: Հատուկենտ են կարծում եմ բայց ամեն դեպքում մենք կարող ենք իրանց օգնել, ինչ-որ տեղ պարտավոր ենք իրանց օգնել և նման մի բան անել: Հարգելի հանրապետականներ ձայներ ե՞ք ուզում ստանաք սենց ժողովրդահաճո բաներ արեք, էդ ընտանիքները բազմազավակ են ձեզ լիքը ձայներ կտան:

Էսքանն էր առաջարկս, շնորհակալություն և մնաք բարով: